سلطه (ی) سیاسی چین، گذار ناپذیر است

همزمان با زمزمه خروج نظامیان ایالات متحده از جغرافیای ناتو North Atlantic Treaty Organization NATO، خانم “کایا کالاس” مسؤول سیاست خارجی اتحادیه اروپا تأیید کرد که چنین تصمیم (ی) از خیلی وقت ها پیش، مطرح بوده است. او همچنین اظهار کرد که حضور نیروهای امریکا در اروپا در واقع برای حفظ منافع benefits خود ایالات متحده است نه اروپا. اما چرا آقای “دونالد ترامپ” از اتحادیه اروپا فاصله گرفته است و چرا رفتارهای او از جمله در یک دیدار جمعی در کاخ سفید سوآل برانگیز شد؟ یکی از مهمترین علل آن را می توان به روابط سنتی Traditional relationships دمکرات ها با کشورهای قاره سبز دانست که صرف نظر از هر برآیندی، هر دو بر دو مدار یعنی تکیه بر نهادهای بین المللی International institutions در روابط خارجی و‌ در درون گرائی حکمرانی ها بر توسعه دموکراسی که اصولاً به عنوان یک‌ واژه نه محتوا، جمهوری خواهان Republicans با آن مشکل دارند و از آن به عنوان یک کهنه رقیب یاد شناخته اند، تمرکز دارند. اما در هر حال در کارزار انتخابات نخست و دوم ریاست جمهوری آقای دونالد ترامپ، اتحادیه اروپا موضع گیری مشخصی داشت. از سوئی هفته آینده رئیس جمهور امریکا با هدف بررسی مواضع دو طرف نسبت به تحولات منطقه و جهان Developments و نیز چگونگی ادامه کارزار تجاری دو جانبه عازم پکن خواهد شد که به باوری، حائز اهمیت است. مطالعه تحولات اقتصادی، سیاسی و اجتماعی social developments چین در دو بُعد داخلی و خارجی نشان می دهد که این کشور اَبَر جمعیت توانست در کمتر از ۳ دهه خود را بر جریان عظیم تحولات جهان تحمیل کند. با علم و ذکاوت سیاسی، بی شک‌ جمعیت انبوه چین در مماشات ملل مختلف با این کشور بی تاثیر نبوده اما همین اَبَر جمعیت جهان با به کارگیری نخبگان واقعی، ابتدا در روابط بین المللی قدم های درست و حساب شده ای Counted steps برداشت و سپس به موازات آن با تکیه بر یک برنامه کلان اقتصادی و سیاسی، به تغییر و اصلاحات Change and correction در ساختارها روی آورد، بر خلاف بعضی اندک شمار از مقامات از برخی کشورها که از این دو واژه هم هراس دارند هم با آن بیگانه اند و در استانداردسازی این واژگان مدام به دنبال اصطلاحات مترادف اند، در هر صورت چین همچنان در سایه و به مقیاسی بدون حاشیه without borders نقش خود را نسبت به تحولات مهم دنیا ایفا می کند. این کشور یکی از اعضای دائم شورای امنیت است بنا بر این به نظر می رسد موقعیت ژئوپولیتیک حقوقی و سلطه (ی) سیاسی Political hegemony بالفعل آن در روابط و حقوق بین الملل غیر قابل گذار است. با توجه به سفر آقای دونالد ترامپ رئیس جمهور امریکا به پکن که نشانگر یک تحول مثبت در نگاه کاخ سفید به این اَبَر جمعیت super crowd است و از آن جا که رایزنی ها میان تهران، واشنگتن با میانجی گری برخی قدرت ها اما به صورت رسمی – پاکستان – که حافظ منافع ایران نزد آمریکاست به جهت تحقق یک توافق مسالمت آمیز از طریق پیشنهاد و طرح، حالت (ی) مستمر به خود گرفته، اینک در سایۀ این دیدار، دولت چین می تواند نقش بسیار سازنده ای Constructive role ایفا کند. تنش پایان یافتنی است. غیر از سنجه افکار عمومی ملل مختلف در منطقه و جهان، آقای دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده رسماً اعلام کرده که مردم (آگاه) آمریکا مخالف جنگ اند و ما باید برگردیم، مردم ایران بلکه همۀ مردمان منطقه بدون هیچ استثنائی از جنگ بیزاراند. از همین رو با توجه به همۀ تجزیه و تحلیل ها و با تکیه به این حقیقت که مبنای سیاست گذاری ها مطالبه ملت هاست، طرف ها می بایستی رایزنی ها را برای دستیابی به یک راه حل و یک توافق بدون تعلل ادامه دهند.