در این محیط، با این حکمرانی و با این ادبیات از ایران دفاع نشود

آقای “مسعود بارزانی” رهبر حزب دموکرات کردستان در جمع هوادارانش در کارزار انتخابات پارلمانی اخیر که بر خلاف سایر جریان، بدون لکنت رتبه نخست آراء مأخوذه را به عنوان حزب در سراسر عراق به خود اختصاص داد با اشاره به شعر عاشقانه ای از رابطه حکمران با ملت که علی (ع) نگاشته اند، گفت: محتوای این شعر خطاب به شیعه، سنی،ترکمن و به همه است ( ظلم پایدار نیست و پایانش پشیمانی، تو هان ای ظالم بخواب و فرو ببندید چشم از عدالت را، مظلوم بیدار به نجواست و … چشمان خداوند بی خواب اند و شما را پائیده است، همواره و …) آقای بارزانی می گوید: مردم جنوب عراق به من گزارش می دهند که از خدماتی به مانند آب، برق و بهداشت و … محروم اند. من وظیفه دارم به همان نحوی که از اربیل و سلیمانیه و کرکوک‌ و دهوک دفاع کنم از آن ها هم، نیز، همچنین. من به اعضای فراکسیون حزب دمکرات توصیه کردم خود را نماینده این مردم هم بدانند چون فقط نماینده استان های اقلیم نیستند و … می دانیم تحولات کشور همسایه در جغرافیای غرب مملکت، پس از آن رخ داد که آقای “جورج دبلیو بوش” George Walker Bush  رئیس جمهور وقت ایالات متحده امریکا تصمیم‌ گرفت “صدام حسین” را از اریکۀ قدرت کنار بزند و زد. بعد از آن، اکثریت چشم به راه تحولات مثبت در این کشور بودند، اما چنین نشد، از جمله به خاطر یک یا چند اتفاق که متأسفانه بهانه ای دست برخی جریان ها داد تا با و بی نام قانون هر چه که بخواهند، عبث ورزی کنند. ثروت این کشور پس از این مدت شدیداً دستخوش هدررفت و انگیزه زندگی در آن به بندی، دلخوشی تبدیل شد، گروه هائی که در مقطعی و برای مقطعی شکل گرفته بود بدون اطلاع از روند سیاسی و درک درست از چیدمان بین الملل به ویژه در تراکت واقعیات منطقه، متأسفانه به آن چه را که می بینیم درآمده اند، و … در تحولات نو‌پای این کشور، غارت از دوره (الحواسم) که چند هفته پس از سقوط آن حاکمیت را شامل می شود شروع شد، و در آن بانک ها، مراکز دولتی،خانه ها، موزه ها و … به غارت رفت اما در واقع غارت از دو دوره معروف به (فرهود) و (مهجرین یا مسفرین) هم آمارش آغازیدن گرفت. اما تر این که هم اینک در آن جا حقوق ماهانه رئیس جمهور ۵۸ هزار دلار و نخست وزیر و رئیس پارلمان، رئیس قوه قضائیه تقریباً ۴۷ هزار دلار و در مجموع ۶ هزار سِمَت اجرائی، قضائی و پارلمانی طبقه بندی شده تحت عنوان (جایگاه خاص) در این کشور ایجاد شده که حقوق هر یک از ۵ هزاردلار در ماه تا ۲۰ هزار می رسد. این مجموعه که به نام قانون خودانگاشته به چنین حقوقی دست می یابند، از تعدادی قاضی، پارلمانیست تا مدیر کل و وزیر تشکیل شده که در مجموع ماهانه ۸۰۰ میلیون دلار بر خزانه این مملکت، بار هزینه ای با عنوان جاری، بودجه افزوده است. با این حال و احوال با این حجم از فساد مالی و عبث ورزی گسترده، بعضی به اصطلاح شخصیت های سیاسی و مذهبی آن کشور یا سایر کشورها که با رسانه های عربی و انگلیسی مصاحبه می کنند مثلاً به دفاع از ایران، می پردازند. ضمن احترام به نخبگان واقعی این کشورها که متأسفانه غالباً مهاجرت کردند، این گروه با ادبیات سخیف، بی محتوا و بی ادبانه ای که جز بد نام کردن ایران به مانند خود آن ها تحصیل دیگری ندارد، جایگاه کشور را بدون توجه به مطالبات جامعه آن جا، مثلاً محرز نشان می دهند در حالی که از نتیجۀ رفتارهائی اکثر حقیقت جویان مطلع اند. از همین رو‌ به هیچ وجه نباید اجازه داد در رسانه های آن کشور که واقعاً آزاداند، به جای ایران با این ادبیات Shameful literature موضع گیری یا دفاع کنند. فعلاً از ذکر نام و مشخصات آن ها خودداری می شود. اصولاً پاسخ به این نحو از گفتارهای پر آسیب از مسؤولیت وزارت خارجه و رسانه هائی است که از بودجه عمومی استفاده می کنند. این گونه موارد را پیگیری و این مجموعه از افراد بی خرد را ساکت کنند. چرا که‌ چهره مملکت را نزد اکثریت جامعه آن کشورها، بسیار بد جلوه بخشیده است. به همبن خاطر است که توصیه شده و می شود به خاطر جلوه های معنادار این مملکت وزارت خارجه و رسانه هائی که از اعتبارات ملی بهره مند اند، باید دستخوش تغییر، تحول و اصلاح شوند تا به تبع ساختار حکومت طعم قابل درک (ی) پیداکند.