حماسۀ ۱۲ ساعته متخصصین گاز ایلام در صالح‌ آباد به ثبت رسید

هنوز رد و غبار انفجار در ایستگاه تقلیل فشار گاز “صالح‌ آباد” فرو ننشسته بود که کارشناسان فنی شرکت گاز استان ایلام، در حالی که جنگنده‌ های دشمن، آسمان منطقه را بی‌ امان می‌شکافتند و پهپادها گردش مرگبار خود را آغاز کرده بودند، دست به کاری زدند که حداقل یک هفته زمان می‌بُرد. اما آنان در کمتر از ۱۲ ساعت، ایستگاه آسیب دیده را حیاتی دوباره بخشیدند. ساعت ۹ و ۱۰ دقیقه صبح روز شنبه ۱۵ فروردین ماه، ناگهان آسمان روستای “لیزن” درخشید. نه از نور خورشید، بلکه از شعلۀ اصابت پرتابه دشمن صهیونی – آمریکایی. هدف، ایستگاه تقلیل فشار گاز (CGS) صالح‌آباد بود. ۲۴ روستا، ۲ هزار مشترک، یک کارخانه آجر و یک مجتمع تولید مرغ در سکوت فرو رفتند. گاز رفت، اما اراده مردان این سرزمین هرگز از بین نرفت. آن چه کمتر کسی انتظارش را داشت، تدبیری بود که در همان دقایق نخست شکل گرفت. سرپرست شرکت گاز استان ایلام، اعضای کمیته شرایط اضطرار را فرا خواند و تصمیمی حیاتی گرفته شد؛ گاز باقیمانده در خطوط لوله و شبکه توزیع به هیچ عنوان هدر نرود. با مدیریت بی‌ نظیر شبکه، جریان گاز مشترکین تا ساعت ۲۰ همان شب بدون کوچکترین اُفت فشار، برقرار بود. گوئی ایستگاه مُرده بود، اما شبکه هنوز نفس می‌کشد. در میان گرد و غبار انفجار و صدای وحشت‌ آور رهگیرهای دشمن، چهره‌ ای آشنا اما مصمم‌ تر از همیشه در میان اکیپ‌ های عملیاتی دیده می‌شد. مهندس “علی سلیمانی”، از نخستین دقایق وقوع حادثه تا آخرین لحظۀ گازدار شدن مجدد شبکه، نه در دفتر کار و پشت خط تلفن، بلکه در دل میدان، در کنار جوشکاران، در میان جرقه‌ های آتش و در سایۀ پهپادهای در حال گردش، حضور داشت. او با کارکنانش نفس می‌کشید و با آنان خطر را به جان می‌خرید. این حضور بی‌ ادعا اما پولادین، چنان روحیه‌ ای به تیم فنی بخشید که گوئی هیچ تهدیدی نمی‌ توانست سرعت عمل آنان را کاهش دهد. آن چه معمولاً در چنین بحران‌ هائی چندین روز به طول می‌ انجامد و مشترکین را روزها در سرما و بی‌ گازی رها می‌کند، این بار در کمتر از ۱۲ ساعت به سرانجام رسید. این رکوردشکنی بی‌سابقه، حاصل درخشش یک مثلث طلائی بود؛ تدبیر هوشمندانه سرپرست شرکت گاز استان در مدیریت فشار گاز باقیمانده در شبکه، تصمیم‌ گیری فوری و میدانی کمیته شرایط اضطرار و سرانجام ایثار شبانه‌ روزی نیروهای فنی و عملیاتی. مهندس سلیمانی در تمام این مراحل به عنوان یک فرمانده همراه با سربازانش بود. او با چشمان خود دید که چگونه یک ایستگاه کامل تخریب شده، در شرایط جنگی و در زمانی کمتر از نصف یک روز، دوباره به چرخۀ توزیع گاز بر می گردد. نتیجه برای همه شگفت‌ انگیز بود، گاز به تمام ۲۴ روستا، کارخانه آجر و مجتمع تولید مرغ بازگشت، در حالی که حتی یک روز هم انتظار برای مردم رقم نخورد. این همان مدیریتی است که در سخت‌ ترین شرایط، بحران را نه با شعار، بلکه با چکمه و کلاه ایمنی در میدان حل می‌کند. ۳ اکیپ واکنش سریع از شهرستان‌ های چوار، ایلام، بخش صالح‌آباد و ستاد استان، پیش از آن که گرد و غبار انفجار بر تن خستۀ ایستگاه بنشیند، خود را به منطقه رساندند. همراه با آنان، سرپرست شرکت و تمام مدیران ستادی نیز از همان لحظۀ اول تا پایان عملیات، پای کار بودند. البته نه در پشت خط و در اتاق‌ های دور از خطر؛ بلکه در دل حادثه، در میان ترکش‌ ها و روشنائی شعله‌ های جوشکاری! طراحی، احداث، جوشکاری و راه‌اندازی مجدد یک ایستگاه تقلیل فشار گاز در شرایط عادی و در یک فضای آرام، دست کم یک هفته زمان نیاز دارد. اما این جا جنگ بود. نه زمان در اختیار بود، نه آرامش. با این حال، کارشناسان فنی، عملیاتی و پشتیبانی شرکت گاز استان ایلام، با اراده‌ ای پولادین، آستین بالا زدند. چرخ‌ دنده‌ های عملیات می چرخید و جرقه‌ های جوشکاری در دل شب و زیر پرواز جنگنده‌ ها، نور امید می‌ پاشیدند. هیچ کس خانه نرفت. هیچ کس خسته نشد و سرانجام، پیش از آن که ۱۲ ساعت از انفجار بگذرد، ایستگاه “صالح‌ آباد” دوباره به مدار تأمین بازگشت. گاز به ۲۴ روستا، کارخانه آجر و مجتمع تولید مرغ رسید. همان گازی که دشمن فکر می‌ کرد با یک پرتابه برای همیشه خاموشش کرده است.