و پیشکش (ی) که خراب کرد، شاید

… و بالأخره در سال گذشته آقای “دونالد ترامپ” رئیس جمهور آمریکا با سفر به انگلستان از روابط عالی Great relationships واشنگتن – لندن گفت؛ بلکه نشان داد برای او تمام اروپا یک طرف و انگلستان طرف دیگر. او‌ در دوره نخست حکمرانی اش نیز پس از جدا شدن لندن از اتحادیه اروپا، نگاه ویژه ای به دولت بریتانیا داشت و بر یکپارچگی همراهانه اقتصاد دو طرف به جهت ایجاد یک قطب تجاری Strong commercial pole و … قدرتمند تأکید می کرد و … اما در نهایت دیدار اخیر آقای دونالد ترامپ از انگلستان در یک مراسم که بر پایۀ پروتکل Protocol های بین المللی برگزار شد، دو‌ طرف هدایائی با هم‌ مبادله کردند، ترامپ هدیه خود را  تقدیم کرد و طرف مقابل نیز، همچنین. اما به نظر نگارنده هدیه ای که انگلستان تقدیم آمریکا کرد باعث کدورت در رفتار آقای دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده نسبت به دولت بریتانیا شد. پادشاه انگلستان سند رسمی official document سرزمین آمریکا را که در آرشیو ملی این کشور نگهداری می شده و منضم سرحدات آمریکا است، تقدیم دونالد ترامپ کرد. به باور نگارنده برخورد خُرد کننده ترامپ با نخست وزیر انگلستان در جریان نشست صلح قاهره که چند ماه قبل برگزار شد، نخستین واکنش ترامپ به این رفتار دولت انگلستان بود. بریتانیا با واگذاری سند رسمی مالکیت امریکا به آقای ترامپ در حقیقت مخالفت لندن را با سیاست های کاخ سفید به ویژه در واگذاری یا پیوست گرینلند به آمریکا نشان داد و در واقع جغرافبای ارضی آمریکا را طبق سند به کاخ سفید یادآوری کرد … و اینک قرار است در آستانه روز ملی آمریکا، پادشاه انگلستان به واشنگتن سفر کند که به یک باوری می تواند همان معنا را با طعم یک‌ راهبرد، پبدا کند … امیدواریم این دو‌ عضو دائم شورای امنیت بر پایۀ منشور جهانی charter, proclamation, declaration، چگونگی تقویت نهادهای بین المللی بر پایۀ حقایق روز دنیا را بررسی و به تنش و بحران Tension and crisis در مناطق مختلف جهان پایان بخشند. این یادداشت در قالب یک دیدگاه  مطرح شد، چه در این جا چه در هر رسانه از هر جای دنیا، اما نمی دانم برداشتم درست بوده یا خیر؟ به هر حال طرح یک محتواست. به طبع برداشت ها به مانند صداها متفاوت خواهد بود و این نتیجه گیری کاملاً طبیعی، محترمانه و‌ قطعاً قابل درک understandable خواهد بود زیرا نگاه از یک روزنه و تنها با یک اندیشه، گاهی بلکه در بسیاری از رویدادها برآیندش هرگز سازنده نخواهد بود. باید به صداهای دیگر و اندیشه های دیگر گوش داد، به مانند طرف های یک درگیری. در جنگ اخیر که هم اینک بر اساس جدول زمان بندی شدۀ آن یعنی بین ۴ تا ۶ هفته متوقف شد و رئیس جمهور آمریکا هر گونه تغیبر در این بازه زمانی را رد کرد، دو‌ طرف برای مذاکره به انحاء مختلف اعلام آمادگی کرده اند؛ تلفن، مستقیم و غیر مستقیم نتیجه یکی است، باید با پیشنهاد مستمر، برون رفت ها را یافت.