ده ها نهاد شورائی منحل؛ خودروداران فقط با یک کارت سوخت

حتماً شنیدیم که هم اینک ۴ هزار نفر در ریاست جمهوری حضور دارند. حالا چه جوری جذب شده اند؟ از کجا و از کدام دستگاه به آن جا بعضاً منتقل کرده اند هم بماند، اما این حجم از کارکنان در چه و به و چه کاری مشغول اند؟ پرسش برانگبز است. یکی از دلایل جذب این افراد به طرز نگاه دولت ها مرتبط  است. یعنی به بهانۀ مثلاً حضور حکمران فلان فراکسیون در این نهاد، آمدند هر چه هم فکر دارند جذب یا متتقل کرده اند به همان جا که مثلاً کارها خوب پیش برود. بعد اگر یک جریان دیگر به آن نهاد رفته باشد، جای گروه قبلی را با هم فکرانشان پر خواهند کرد. می گویند همه جای دنیا به همین شکل است، قبول داریم. حالا بماند چگونگی جا به جائی ها در کشورهای توسعه یافته بر اساس کدام استاندارد معنادار صورت می گیرد. اما همین ها، هم، اگر تغییری در چنین سطحی رخ داده باشد تغییرات تنها شامل لیدرها است نه از بن و ریشه. جالب است آن جا، جاهائی مثلاً یک نخست وزیر برای کابینه انتخاب می کنند طرف بعد از ۱۲ ساعت استعفا می دهد و می گوید من توانائی اش را ندارم. این جا چون پاسخگوئی نیست و اگر باشد یک دررفتگی است که در نتیجۀ خصومت سیاسی یا طرح در رسانه است، بی خیال اند از این مقام به آن یکی جهش پیدا می کنند، مشخصات و اسامی افرادی را که با رانت و تخریب به جائی رسیده اند، که نباید، ارائه خواهد شد. در مورد تکرار گذشته و ادامه پازل رسانه ای پر خطا، به برخی مقامات مطالبی گفته شده که امیدوارم نیازی نباشد تعمیم کرد. یک بار نه بارها بلکه سال ها راه را کج رفته اند. هر جور خواستند عمل کردند هر که را خواستند حذف یا به حاشیه بردند که در نتیجه آسیب ها متوجه اکثریت جامعه شد. حتماً برای خود محدودیتی قائل باشید. نیز در جائی برای راحتی خود تصمیمات پر دردسرسازی برای جامعه هدف گرفته اند. مصداق ها را مطرح خواهیم کرد. پاداش و توبیخ  قانون حکمرانی همۀ دنیاست به ویژه کشورهای پیشرفته، معارفه و تکریم نداریم مگر در استثناآت، نه این که یک مدیر یا وزیر یا به اصطلاح نماینده یا … دو بار در دو مصاحبه کذائی یا چند بار در چند راهپیمائی شرکت کرده باشد خود را وارث مملکت بدانند و مصون از همه چیز. این حرف ها نیست. همین جوری به صورت کلی چگونگی حکمرانی مشکل دارد، بعد ملاحظه شده در طول سالیانی هر گاه یک صورتش تغییر کند مثلاً رئیس جمهور جا به جا می شود  در آستانه تغییر بدنه حکمران قبلی تا آن جاکه راه داشته باشد آئین نامه ها و بخشنامه های دست و پاگیر را جهت اجرا استارت می زند تا در به اصطلاح دولت بعد مشکل به وجود آید بدون آن که این عناصر خودسر توجه کنند چنین سیاست نفرت انگیزی به جامعه هدف آسیب خواهد زد. مرکز هر مملکتی حتی در سیستم حاکمیتی فدرالیسم، اصل نظارت شدید به عنوان یک راهبرد سیاسی اِعمال می شود. در این جا آمدند شماره ۱۲۸ ریاست جمهوری را برای مرکز که به دلیل نزدیکی به بخش های مختلف حاکمیت برون رفت در آن متعدد و فراگیرتر است. این شماره و شماره های زیاد دیگری تعمیم کنید. مردم‌ حرف دارند هم این شماره هم خطوط دیگری راه اندازی شود و سفره موجود سفره ایران است، سفره ملی است و این همان تَرَکه نسل دیروز به نسل امروز و قطعاً از این به فردا است. نکتۀ آخر … این که آمدند نرخ انترنت برخی کد دستورها را افزایش داده اند، یواشکی… همچنین هر نوع خدمات یارانه ای از سوی حکمرانی باید برای تک تک شهروندان مملکت ارائه کرد، از همین رو خودروداران بابد فقط از حق یک‌ کارت سوخت برخوردار باشند، این که گفته شود مملکت روی دربائی از انرژی است کاملاً صحیح است اما این دریا از آنِ همۀ ملت است. انحلال ده ها شورا که اخیراً اتفاق افتاده و فقط حقوق بگیر بودند کار درست در جهت درست است. برخی بنیادها، نهادها، سازمان های جامعه و … هم باید منحل کرد، مملکت جای مفت خوری نیست، کم کم بایستی به یک نرمال درست از حکمرانی دست پیدا کرد. مثل همه جای دنیا از  توسعه و پیشرفت.