ایران بمیرد، تمدن خواهد مُرد

بیشتر آنالیست ها analyst سرگذشت  پنج شش دهۀ اخیر را که مرور می کتند گاهی به برشی از سری حقایقی A slice of the facts دست می یابند که بیشتر عناصر سخر آمیز در برابرش به زانو خواهند افتاد، Sir Winston Leonard Spencer Churchill. یکی از سیاست مداران سرشناس انگلستان در زمان جنگ جهانی دوم، او را معمار ختم سیاست حزب ناسیونال‌ سوسیالیست کارگران National Socialist آلمان به رهبری آدلف هیتلر که می رفت از طریق جنگ، دنیا را در ورطۀ هولناک تک اندیشی، سوق و در نهایت Nazism را که یک Super dictator در سطح بین الملل نامیده اند، به وجود آورد و … و اما چرچیل دربارۀ ایران عبارت زیبائی دارد، یک‌ گفتار سحر آمیز، همین طور در مورد انگلیس و فرانسه و در آخر آلمان Germany. او در بیان اعتبار ایران می گوید؛ اگر ایران بمیرد تمدن civilization خواهد مُرد. چرچیل دربارۀ کشورش نیز گفته است؛ اگر انگلیس بمیرد سباست politics  و سپس چنانچه فرانسه بمیرد زیبائی و در آخر اگر آلمان بمیرد قدرت نیز خواهد مُرد. پس قدرت ایران در تمدن آن نهفته است، تمدن ایران در کنار ثروت این مملکت که در آخرین رنکینگ جهانی Global ranking در مرتبۀ پنجم قرار گرفته اَبَر قدرت (ی) بالقوه را به وجود آورده که با سیاست و برنامه خردمندانه می توان به چنین دورنمائی perspective دست یافت، صرف نظر از هر برآیندی، تمام‌ حکمرانان جهان به ایمان، آخرت، خداوند و امید باورمنداند. دو روز پیش از آقای دونالد ترامپ می پرسند آیا همچنان معتقدید که با توقف جنگ اوکراین Ukraine به بهشت خواهید رفت؟ می گوید نمی دانم ولی کارهای زیادی برای انسان ها انجام داده ام ،،، او در جریان سفر اخیرش به منطقه از عصر فعلی به عنوان عصر ایمان یاد کرد و … پس تناقضی بین فلسفه ایدئولوژی Philosophy of ideology و تمدن وجود ندارد مگر آن که برخی ها یا از روی بی خردی یا علم ناکافی جهان بینی world view و در نهایت معرفت انسان ها Human knowledge را به سمت Absurdism که دستاورد آن در میان مدت بسیار، غم انگیز خواهد بود، خواهند کشاند. پس گفت و گوی تمدن ها به همان‌ صورت که در تعارض با پروژه ساموئل هانتیگتون قرار گرفت، راهبرد یک ایدئولوژی Civilization is the strategy of an ideology می دانند که در عصر حاضر می تواند ساز و کار بسیار حائز اهمیت به جهت ارائه یک تز نونمود قلمداد کرد. در چنین تئوری، حکمرانان جامعه را از نقطۀ هر گونه آسیب به مفهوم‌ روان آن دور خواهند کرد بنا بر این اگر توصیف آقای چرچیل را از چپ به راست تفسیر کنیم‌ در خواهیم یافت، ایران یعنی زندگی، با این اوصاف متأسفانه در این مملکت کسانی که تریبون روزانه یا هفتگی در اختیار دارند بدون (مزمزه) عبارت، هر آن چه را که از ادبیات بی محتواست،روا و بر زبان جاری می کنند، نه ادبیات گفتارشان قاعده مند است و نه محتوای آن. از همین رو نباید اجازه داد این افراد که تجربه یافته آسیب زائی اند و فعلاً از اشاره به نام و نشان آن ها خودداری می شود، کام ها را همچنان تلخ و حال و آینده را تار و تباه کنند.