رئیس جمهور لبنان خواستار روابط خوب با تهران شد

می دانیم که لبنان یکی از کشورهایی است که در کرانه های مدیترانه Mediterranean Sea واقع شده است، سرزمینی فوق العاده زیبا در میان کشورهای منطقه و حتی جهان که یکی از بزنگاه های توریستی با سطح بسیار عالی است. از دیرباز لبنان را به عروس خاورمیانه The bride of the Middle East می شناسند، معماری این کشور تلفیقی از سنت و مدرن است، سواحل و طبیعت سرسبز لبنان همچنان شیفتگی کم نظیری برای گردشگران از کشورهای مختلف به وجود آورده است و … خلاصه این که لبنان را کسی نمی تواند دوست نداشته باشد. این نگاه شامل همه جای این سرزمین زیباست بدون هیچ استثنایی. همه یا اکثریت لبنانی ها مردمانی سرشار از اخلاق، فرهنگ culture و … هستند. روابط اکثریت ملت ایران با مردم محترم لبنان صرف نظر از نگاه بسته و انحصار به یک رویداد، از درون پایۀ آن را یک حس فوق العاده Very good feeling شکل داده است. اینک روابط تهران بیروت به هر دلیل از سطح یا مقیاس قابل قبول (ی) برخوردار نیست. باید با همۀ مردم لبنان دوستی برقرار کرد و این با تغییر در نگاه و عادت های تکراری امکان پذیر است، باید از سنت گرایی traditionalism به ویژه در روابط بین الملل به شدت دوری جست. همین دیروز آقای جوزیف عون رئیس جمهور لبنان خواستار برقراری روابط خوب با تهران شد که می بایستی کانال تحقق آن را به وجود آورد زیرا منافع اکثریت دو جامعه در چنین سیاستی نهفته است. چیزی که در دیپلماسی به نقاط مشترک بالفعل Actual common points و قطعاً فراتر از آن بالقوه می شناسیم‌ را می بایستی از همین امروز کاربردی کرد. بر اساس داده های سیاسی داخل لبنان، آقای عون در حال حاضر به دنبال توقف درگیری هاست که گام بسیار تحسین برانگیز و قابل احترامی است، او در ارتباط با چگونگی رایزنی های کلی تر با تل آویو به مضمونی می گوید که در این مسیر تابع (ی) از تصمیمات فراتر از جمله پیروی از سیاست های اتحادیه عرب است که باز هم ستودنی است. آقای عون می گوید که در تحقق چنین سیاستی قصد دارد روابط شخصی رئیس جمهور امریکا را به کار گیرد که قطعاً یکی از آن ها ملیت داماد کوچک آقای دونالد ترامپ است. از همین رو دو‌ طرف می بایستی به این حقیقت توجه کنند که نباید روابط تهران بیروت را بر اساس سنت فعلی ادامه دار کرد. گفتمان سیاسی Political discourse دو کشور را باید بر مبنای منافع اکثریت جامعه تنظیم کرد. همه یا اکثریت دو ملت ایران و لبنان با هر مسلک، دین و نژاد می توانند بلکه حق دارند به باز تعریف (ی) از روابط دو‌ جانبه، چشم دوخته باشند.