ایجاد تحول در صدا و سیما یک اعتبار ملی است، نمی توان با رویه متعارف ادامه داد

یک بار به حهت توضیح کار خود و در حاشیه طرح یک پیشنهاد، به دیدن آقای “محمد سرافراز” در موقعیت معاون صدا و سیما رفتم. وی آن قدر با احترام به توصیه نگارنده گوش می داد که شیفته رفتار فردی و ادب مدیریتش شدم. مدیریت؛ یک ادب، یک تربیت و یک اخلاق است و این یعنی بی پاسخ ماندن یک توصیه، یک پیشنهاد یا یک نامه از هر مقام‌ نمود کند، جز بی ادبی،بی تربیتی، بی اخلاقی و قلدری نیست. البته باید بدانیم همۀ این خصلت ها خیلی زود پایان پذیر خواهند بود زیرا اکثریت جامعه که هم تربیت هم ادب و هم با شجاعت اند آن ها را در خود حل خواهد کرد. برخی رسانه ها به ویژه صدا و سیما که در طول سالیانی با آنالیز شرایط اقتصادی، اجتماعی و سیاسی مملکت در واقع خط و مشی فکری کلیت جامعه را در بهتربن تعریف راهنما می کرده اند، نتیجۀ آن، آن چه را که می بینید و می بینیم، شد. جالب تر این که همین رسانه ها در هیبت یک طرف خوب هر آن چه که اتفاق افتاده مثلاً گرانی را به عبارتی علل و معلول را با طنز به نمایش در آورده اند، بدنۀ این رسانه ها عاری از منابع انسانی خوب و محتوای آن نیز متأسفانه با درصد بالائی از بی محتوایی است. به هیچ وجه با قدرت گیرائی جامعه ایران قابل مقایسه یا حتی طرح نیز، نیست. منابع انسانی خوب این رسانه که با بودجه ای قابل توجه همراه است یا مهاجرت کرده یا کنار کشیده یا… یک شب حوالی ساعت ۲ بامداد در اتاق کار خود بودم که چند نفر به همراه مدیر مربوطه وارد شدند و… در پایان گفتند، جنگ روانی را باید خوب جدی گرفت و… من با ناراحتی گفتم جنگ روانی برای دشمن است و من دشمنی نمی بینم ضمن این که بنده خبر را پس از ترجمه به فارسی و برای مخاطبان هموطن خود، تهیه می کنم، جنگ روانی را برای جامعه هدف و در شرایط خاص اِعمال می کنند،،، در طول سالیان و همچنان هر گاه از دارائی نامتعارف فلان وزیر مثلاً وزیر کشور یا فلان دبیر یا فلان مقام کسی لب به سخن باز می کند، رسانه موظف است به سراغ او رفته تا گندکاری ها و در نتیجه آسیب ها هم به او هم به افکار عمومی هم به ثروت ملی در نقطه ای ایستائی پیدا کند، همچنین همان‌ گونه که ثروت ملی باید منصفانه بین استان ها توزیع شود، نگاه رسانه هم بدون انعطاف یا بازی به این یا آن نقطه یکسان باشد، فعلاً تا همین حد…