پایان هر جنگ صلح است، جوانمردانه است گزینۀ صلح اول

“استیو ویتکاف” Steven Witkoff نمابنده ویژه رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا در خاورمیانه، سه اولویت سیاست خارجی آقای دونالد ترامپ را اعلام کرد؛ صلح در باریکه Peace over، پایان جنگ در اوکراین end of war و توافق هسته ای Nuclear deal و صلح با تهران. آقای ویتکاف که برخی خبرها از احتمال جدائی او از دولت آمریکا و بازگشت به تجارت خبر داده اند گفته است که چگونگی این اولویت بندی را شخص ترامپ به اطلاع نزدیکان رسانده است. به اعتقاد نگارنده جنگ در باریکه را قطر و ترکیه Türkiye با همراهی مصر به پایان رساندند. پس از حمله اسرائیل به دوحه و هشدار تل آویو به آنکارا به دلیل میزبانی از سران گروه ها، صحنه نبرد battle scene تصویر تازه ای به خود گرفت که در صورت ادامه قطعاً اسرائیل به هر شیوه به ترکیه تعرض Assault می کرد، از همین رو این دو‌ کشور بین میزبانی از سران گروه ها و جنگ، یکی را باید بر می گزیدند که به نظر هر سیاست مدار خردمندی تصمیمی را که اینان گرفتند،می گرفت، زیرا موضوع به امنیت ملی کشور یعنی مردم و سرزمین land مرتبط بود. این دو تصمیم گرفتند سران گروه ها را وادار کنند یا صلح peace را بپذیرند یا این دو‌ کشور را ترک کنند. آن چه که باقی ماند خود گروه ها بود که همچنان در داخل باریکه اند که آنان به تبع دستور سران با توجه شرایط و هشدار ۷۲ ساعته آقای دونالد ترامپ مفاد صلح Provisions of peace را پذیرفتند. در اوکراین نیز قطعاً آقای ترامپ آگاه است که طرف مقابل او یک اَبَر قدرت به تمام قد Superpower of full height است، یک عضو دائم شورای امنیت که با عضو دیگر آن یعنی چین کاملاً در این صحنه همسو بلکه همسود Aligned and aligned است، بنا بر این هم کاخ سفید هم‌ کرملین تنها راه پیش روی خود را دیپلماسی می دانند. اما از آن جا که در پرونده هسته ای Nuclear file ایران دو‌ طرف شش دور مذاکرات پشت سر گذاسته اند و نیز پیامدهای بعدی اینک همه جوره همه چیز آن، روشن است، آن چه که باقی است تصمیم دو طرف برای دستیابی به یک‌ توافق reach an agreement است. برای تحقق آن هم نمی بایستی ذهن خود را درگیر گذشته کرد. مهم تر این که بدانند توافق دست یافتنی است. آقایان آنالیست می گویند باید جوانمردانه تحلیل کرد حتی اگر به زیانتان باشد، چرا؟ مگر خل و چل اند؟ از این آقایان و خانم ها باید پرسید که با وجود گزینه دیپلماسی که به استناد منشور ملل متحد charter of the United Nations همه جوره رهگشاست، پذیرش تحریم و جنگ که قطعاً در نهایت به(صلح) منتهی می شود به نظر شما،جوانمردانه است؟