با خِرَد و الهام بخش

اجازه دهید برگردیم به متن یادداشت های خود که قرار است با یک عنوان جالب توجه منتشر شود؛ ببینم چه خواهد شد و … ساعت حوالی ۴ بامداد بود که در اتاق مونیتورینگ بودم، صدایی از یکی از رسانه های صوتی آمد، اذان می گفت، صدا جلب توجهم کرد، با کمی دقت فهمیدم صدای یک خانم بود که اذان می گفت، خیلی برای من جالب بود که یک زن در حال اذان گفتن باشد. اول به خانم ام کلثوم ترانه سرا و آهنگ ساز نام آشنا و سنگین تراز جهان عرب شک کردم که صدای اذان گفتن او هم از رسانه های صوتی و تصویری برخی کشورها از جمله مصر همچنان پخش می شود، دیدم نه این خانم ایرانی و فارسی زبان است زیرا لهجه اش چنین پنداری را بیشتر عینیت بخشید. مشخص هم بود پا به سن  است، پس از کندوکاو دریافتم که این زن ترانه سرای شناخته شده به نام خانم (مرضیه) بود.نگارنده اصولاً اخبار جنگ عراق و آمریکا را پوشش می دادم یعنی خبر سیاسی، نطامی، دیپلماسی و از این دست، اما از صدای این خانم خوشم آمد و به عنوان خبر از رسانه دولت با رعایت ادب در نگارش و نزاکت در محتوا منتشر شد. اتفاقاً سردبیر شیفت شب هم از این خبر خوشش آمده بود و … انتظارداشتم چنانچه در این رابطه قرار است آنالیزی مطرح کنند موضوع را مستند به علم و با رعایت اخلاق و ادب بیان شود تا بیشتر به حقیقت پی برد، اما متأسفانه دیدم برخی کانال ها به ویژه وابسته به بعضی مراکز مذهبی و حوزوی در برخورد با این خبر از ادبیاتی استفاده کردند که شدیداً از انعکاس آن خبر پشیمان شدم و … توجه کنید دین که هم اینک سران کشورها به ویژه توسعه یافته مثل آمریکا و اتحادیه اروپا بیش از هر برآیندش به اصل توحید و فرستادگان در آن اهتمام می ورزند، الهام بخش است، نه به گفتار هموطنان آذری (ادب سس لوغیه). الان هم عده ای که البته در اندک اند با بی منطقی به این و آن توهین کرده و به تخریب شخصیت ها روی آورده اند. به جای این روش نفرت انگیز باید الهام بخش بود. نکته آخر این که چون پرسش برخی دوستان است عرض می کنم برای دومین بار که تحت هر شرایطی شورای تأمین این استان حتماً از بنده عذر خواهی می کند.