(ترکۀ) دیروز کریسمس و یلدا است؛ (ارثیۀ) فردا چه؟

به عبارتی در چنین شب و روزی، دو جشن بزرگ پیش روی مردم ایران است. هموطنان عزیز پیروان مسیح، زاد روز حضرت عیسی (ع) را که کریسمس یا به گفتۀ مردم محترم فرانسه نوئل نامیده می شود همراه مردم ایران و سایر ملل جهان جشن خواهند گرفت که می گوئیم merry christmas. اما همسو با جشن بزرگ کریسمس، همین مردم با یک نگاه آکنده از حال و روز خوب به پیشواز آئین کهن دیار خود خواهند رفت. جشن (شب یلدا) که کوردها به  (شو چله) می شناسند، اینک در هر سال به از سال قبل همه جوره سخاوتمندانه و به زیبائی برپا خواهد شد. بی تردید زندگی پر از فراز و نشیب است. هر چه هست، دست ساز ماست، (ترکۀ) دیروز با طعم زیبای کریسمس یا نوئل، یومیم طوویم، یلدا (شو‌ چله)، چهارشنبه سوری، نوروز، فطر و ۱۳ به در و … است که جملگی به ذات نیک اندیشی انسان ها و دوری از بدمنشی آنان فرا خوانده اند، می بینیم. اما پرسمان حال، ارثیۀ امروز به فردا چه؟ … آیا تکنولوژی کافی است؟ تردیدی نیست که دانش افزائی امروز نیز ترکۀ دیروز است. برخی جوامع بشر به مانند همین کهن دیار در معماری، اقتصاد،زیست شناسی و … پایه گذار تکنولوژی اند که اساس آن، انسان پایه بوده و … پس بر مبنای خرد و ذات باید گوناگونی ملل را پذیرفت. کسی نمی تواند برپائی خویش را به نابودی سایرین حلقه بندی کند. این برداشت ناشدنی است زیرا که این حقیقت اصولاً با ذات، ناگسست و … ما هم، هم درد دردناک ایم.