در شرایط جنگ و تهدید، حفظ جان انسان ها و تداوم آرامش اجتماعی، اولویت اصلی است. نظام سلامت، به عنوان یکی از ارکان اساسی تاب آوری ملی، در چنین موقعیت هائی نقش تعیین کنندهای ایفا میکند و پرستاران در خط مقدم این مسئولیت قرار دارند. جنگ، پیش از پیامدهای فیزیکی، اضطراب و التهاب روانی به همراه دارد. پرستاران با تکیه بر دانش حرفهای، تجربه بالینی و تعهد انسانی، مدیریت بحران را بر عهده میگیرند و با حفظ آرامش، روند ارائه خدمات درمانی را استمرار میبخشند. حضور آنان در کنار بیماران، تجسم مسئولیت پذیری، اخلاق حرفهای و پایبندی به کرامت انسانی است. در بزنگاه های حساس، پرستاران فارغ از هیاهوی سیاسی و فضای ملتهب بیرونی، یک هدف واحد را دنبال میکنند: پاسداری از جان انسان ها بدون تبعیض. این رویکرد، جلوهای از بلوغ حرفهای و سرمایه اجتماعی نظام سلامت کشور است. تجربه نشان داده است اقتدار یک ملت تنها در توان دفاعی آن خلاصه نمیشود، بلکه در انسجام، تاب آوری و ظرفیت نجات جان انسان ها نیز معنا پیدا میکند. پرستاران با ایستادگی، آرامش و مسئولیت پذیری، تجلی همین اقتدار انسانیاند. نقشآفرینی حرفهای و متعهدانه جامعه پرستاری در شرایط حساس، بدون شک برگ زرینی در تاریخ خدمت رسانی نظام سلامت کشور خواهد بود.
