همۀ آن چه که باید دربارۀ هانتاویروس و مقابله با آن بدانیم

دکتر “عذرا کنارکوهی”، دانشیار ویروس‌ شناسی و مدیر گروه علوم آزمایشگاهی دانشگاه علوم پزشکی ایلام، در گفت و گوی اختصاصی با وبدا ایلام، به معرفی “هانتاویروس” و ارائه توضیحاتی پیرامون نحوه انتقال، نشانه‌ های اولیه، علائم هشدار، سیر بیماری و راه‌ های پیشگیری و مقابله با آن پرداخت. هانتاویروس بیش از آن‌ که یک بیماری “فرد به فرد” باشد، یک بیماری “محیط به انسان” است. انبارها، خانه‌ های متروکه، کلبه‌ ها، سوله‌ ها، اتاق‌ های کم‌ تهویه، محل نگهداری خوراک دام و فضاهای روستائی یا مزرعه‌‌ ای، از مهم‌ ترین نقاط پر خطر برای انتقال بیماری هستند. خطر انتقال این ویروس در تماس‌ های اجتماعی روزمره، پائین است. تب، لرز، سردرد، بدن‌ درد، ضعف شدید، بی‌حالی، درد عضلات بزرگ بدن و احساس ناخوشی عمومی، از نخستین نشانه‌ های بیماری است. وجود تنگی نفس پس از تماس با محیط آلوده به جوندگان، یک علامت هشدار جدی محسوب شده و نیاز به ارزیابی فوری پزشکی دارد. واکسن عمومی و گسترده‌ ای برای این ویروس وجود ندارد. پیشگیری واقعی بر پایۀ کنترل جوندگان، کاهش تماس با فضولات و پاکسازی ایمن محیط‌ های مشکوک، استوار است.